1 2 3

In het Brabantse Land

Aan de Beerseweg 6 te Diessen vallend onder de gemeente Hilvarenbeek is in 1984 een poeliers bedrijf ontstaan. Vader Kapteijns vandaar de naam "Poelier Kapteijns" mestte toen der tijd vleeskuikens. Ferry, zijn dochter vond het altijd erg leuk van bijvoorbeeld kip produkten een specialiteit te maken. Zij heeft daarom dan ook in 1983 haar vakbekwaamheid voor poelier behaald en diverse andere cursussen gevolgd, zoals bv: koud buffet, enz. René, haar echtgenoot was toen der tijd kok en slager vandaar dat ze nu ook een heel groot assortiment kunnen presenteren en adviseren aan de klanten in hun winkel. Daarnaast hebben ze ook een vleeskuiken bedrijf. Ze mesten al hun vleeskuikens zelf en zelfs tegen de feestdagen hun kalkoenen. Ook is er een grote slagerij bij het poeliers bedrijf zodat ze zelf hun producten kunnen slachten. In een poeliers zaak mag natuurlijk het wild niet ontbreken. Ze kopen al hun wild in via de jagers die in het Brabantse Land jagen. In de zomermaanden zijn ze helemaal gespecialiseerd in barbecue en partijen.

Kijk verder op onze site. Ook voor eventuele bestelingen of adviezen kan U bij ons altijd terecht.

René, Ferry en collega's

 

Artikel uit het Brabants Dagblad

 

De boerderijkip van de poelier in Diessen

 

Het is een uitstervend beroep. De poelier. Rene van Gerven uit Diessen weet er alles van.
Hij is samen met zijn vrouw de drijvende kracht achter Poelier Kapteijns.


Rene van Gerven (54) moet lachen. Tja. Hij kreeg jaren terug kennis aan een dochter van de poelier. Zelf zat hij op slagersschool en zo is het gekomen.

Inmiddels is Van Gerven samen met zijn vrouw Ferry, ook opgeleid tot poelier, de drijvende kracht achter Poelier Kapteijns in Diessen. ,,Mijn schoonfamilie zat toen in de vleeskuikens. Mijn vrouw is toen met verkopen van kippen aan huis begonnen. Op kleine schaal.’’ Zo kleinschalig als in de jaren tachtig is het bedrijf niet meer. Van Gerven laat trots zijn kippen zien. ,,Waar zie je dit nog?’’

Plukken
De witte kippen scharrelen rond in de schuur. De poelier wijst op het daglicht en de ruimte. Dit zijn geen plofkippen uit de fabriek, klinkt het. Twee keer per week wordt op de boerderij in Diessen geslacht. Van Gerven gaat voor naar de slachtruimte waar de kippen eerst verdoofd worden, wijst op een grote ‘pan’ waar de kippen geplukt worden. ‘s Middags liggen de kipfilets in de winkel. Hij bedoelt maar. De cirkel hier is kort. ,,Verser kan niet. Dat verschil proef je.’’

Concurrentie
Gelukkig zijn mensen tegenwoordig meer en meer met de herkomst van eten bezig. Hij merkt het aan de aanloop. Mensen van steeds verder weg weten de Diessense poelier te vinden. ,,Ik ben heel blij met die trend. Het gaat steeds meer over regionale producten. Korte ketens. Mensen willen weten wat er op hun bord ligt. Dat weet je niet wanneer je in de supermarkt een stukje kip koopt.’’ Desondanks redden veel poeliers het niet. ,,Het is een uitstervend beroep. De regels zijn erg streng en de concurrentie met de supermarkten is enorm.’’

Zorginstelling
​Niet voor niks dat zoveel collega’s zijn gestopt. Hij verklaart zich nader. De Nederlandse regelgeving is zo streng dat bij elke slacht een dierenarts aanwezig moet zijn. ,,Hij controleert of alles goed zuiver is. Elke keer weer.” De dierenarts wordt betaald door de ondernemer. En op die prijzen zijn de afgelopen jaren flink gestegen. Maar bij Kapteijns die ‘ook zeker niet groter wil worden’ gaan de zaken goed. Naast de verkoop aan huis levert hij aan boerderijwinkels, aan restaurants in de regio en aan de zorginstelling Amarant.

Zijn kippenvlees is ook te vinden in de boodschappakketten van Boerschappen uit Breda. Kapteijns is een van leveranciers van het eerste uur en een groot fan van het concept. ,,Opnieuw regionale, eerlijke producten.’’ Ook het assortiment in de winkel is in de loop der jaren veranderd. ,,We proberen steeds meer nieuwe producten te bedenken. Vroeger was het gewoon kip. Nu hebben we allerlei varianten. Met een sausje en kruiden erbij. Dat kreeg je vroeger niet verkocht. Mensen zijn veel makkelijker geworden. Vroeger was het een schande om kant-en-klaar gerechten te kopen.’’